Joni en Jan Willem van TienhovenOns verhaal

New York, mei 2008

Tientallen kinderogen staren ons aan vanaf de stoep. Ze kijken naar het podium,uitgeklapt uit een klein busje. Verwachtingsvolle gezichten, enthousiast meezingend:

I am not forgotten, God knows my name!

Die herinnering staat in ons hart gegrift: kinderen die middenin de harde straatcultuur hun mooiste uurtje van de week beleven. Genietend van de aandacht en liefde, zich gekend weten en vrij van zorgen kind kunnen zijn.

Dit is waar het verhaal van BRICKS begint.
Wij, Joni en Jan-Willem van Tienhoven, hebben daar in New York iets geproefd van de levensveranderende impact die Gods liefde kan hebben op het leven van kinderen. Wij hebben die liefde zelf ervaren en geloven dat wij van daaruit van betekenis mogen zijn voor de mensen en kinderen om ons heen.

Eenmaal weer geland in Nederland besloten we, dat ook wij, kinderen en gezinnen willen opzoeken voor wie het leven niet verloopt zoals we dat allemaal wel hopen.

Onze zoektocht naar een plek startte toen we voor onszelf het besluit namen dat we willen wonen op de plek waar we dit werk ook doen. Wilden we verhuizen naar een andere stad of een wijk zoeken in Rotterdam? Het werd het laatste.

In 2010 verhuisden we naar de Rotterdamse wijk Spangen. Een wijk die zeker in de jaren ’90 bekend stond als probleemwijk. De afgelopen 10 jaar is er gelukkig veel veranderd in het straatbeeld en ziet de wijk er mooi en gezellig uit. Op straat is minder overlast en de wijk komt nu ook positief in het nieuws.

Helaas blijft de problematiek achter de voordeur vaak onderbelicht. Deze problemen zijn soms ook moeilijk te meten en wie praat er nu makkelijk over z’n eigen moeilijkheden en falen? Dit maakt wel dat het werk van BRICKS zeker niet overbodig is.

In september 2010 startten we met de eerste club. Een klein groepje kinderen bezocht trouw de club. We merkten dat de kinderen erg genoten van de spelletjes, het knutselen of gewoon het kletspraatje. Langzaam maar zeker groeide de club. Kinderen namen vriendjes en familie mee en zo komt het nu voor dat er meer dan 25 kinderen in onze veel te kleine ruimte zitten!

Met het succes van de club kwam ook een ander inzicht. Het inzicht dat wanneer we meer impact in het leven van ‘onze’ kinderen wilden hebben, we ook uitgedaagd werden om de relaties met ouders te intensiveren.

De afgelopen jaren hebben we daarin, samen met ouders, verschillende initiatieven ontwikkelt om dit vorm te geven. Hierbij valt te denken aan een Oudergroep, Maaltijden voor gezinnen en Ouder-Kindactiviteiten. Samen met ouders in gesprek gaan over opvoeding en van en met elkaar leren. Wat we niet willen is dat wij gaan vertellen wat ouders wel en niet moeten doen. Als ouders van 4 opgroeiende kinderen, beseffen we ons maar al te goed, hoe ingewikkeld het opvoeden kan zijn.

Wat we wel willen is naast ouders gaan staan, samen zoeken naar manieren om gezin te zijn en samen bouwen aan sterke gezinnen. Zodat de ouders van de toekomst een veilig en warm gezin als voorbeeld hebben. Een voorbeeld waar ze op terug kunnen vallen wanneer zij met de handen in het haar zitten.

Zo willen we met onze aanwezigheid bijdragen aan een plek waar sterke gezinnen samen leven.